Iets over de Alpen
Geologisch gezien is het alpengebied een heel erg jong gebergte. Het is vrij recent ontstaan. De Alpen zijn het resultaat van botsing tussen het Euraziatische en Afrikaanse continent. Door de bewegingen van de aardkorst werden vele diepe aardlagen eerst krachtig samengedrukt, vervolgens werden de lagen geplooid en over elkaar geschoven. Uiteindelijk kwam het gesteente omhoog. De Alpen dus eigenlijk een soort van kreukelzone tussen twee continenten.
Het proces van plooien en verschuiven noemen we de orogenese. Deze vond plaats in verschillende fasen. Het begin was zo'n 80 miljoen jaar geleden in het Boven-Krijt. De opeengestapelde aardlagen werden samengeperst tot verschillende pakketten. De pakketten kantelden en werden vanuit de zuidelijke richting omhooggestuwd. Hierdoor kwam de Ardriatische schol geleidelijk aan naar boven. Zo'n 65 tot 53 miljoen jaar geleden, in het Paleoceen, was de aardkorst weinig in beweging. Maar na deze rustpauze begon het proces van indeuken en uitstulpen opnieuw op gang in het Eoceen (de periode van 53 tot 37 miljoenjaar geleden). Vanuit het zuidoosten werd de opwaartse druk steeds groter en groter. De basis van de nog jonge bergketen boog en steeg het sterkste in het noordwesten. De dekbladen kwamen zowel in horizontale als verticale richting veel schever te liggen.
In de periode van 37 tot 26 miljoen jaar geleden, het Oligoceen, begonnen grote delen van elkaar af te glijden. Sommige brokstukken verschoven wel meer als 100 km. Ook werd de aardkorst in deze periode ernstig aangetast door erosie.Nu brak de neo-alpiene fase aan. De grote klap voor de continentale botsing. De niet verschoven restanten van de dekbladen werden onder de grootse druk omhoog gestuwd tot zeer grote hoogten. De oude stollingsgesteenten en sedimenten die hieronder waren gelegen verpletterden. Onder hoge druk en temperatuur veranderden zij in metamorfegesteenten met een geheel andere samenstelling en structuur. Op diverse plaatsen vloeide er magma langs de breuken naar boven, dit koelde onderweg af, verhardde en deed nieuwe granietgesteenten ontstaan. De opheffing van het hooggebergte zette zich voort in de periode van het Mioceen en Plioceen, zo'n 26 tot 2 miljoen jaar geleden. Langzaam verminderde de opwaartse druk en de deformatie van de aardkorst ging stukken langzamer. De vorming van de metamorfe gesteenten ging evenwel gewoon door. Hierdoor kwam het Alpengebied nog verder omhoog.
Tegenwoordig is de opheffing bijna tot stilstand gekomen. Gletsjers en rivieren hebben een landschap van bergen en dalen gevormd. Constant wordt het aardoppervlak verder aangetast en uitgesleten. De Alpen zijn dus een heel erg jong gebergte waarbij het nog miljoenen jaren zal duren eer dit weer door erosie is afgevlakt.
Bergwandelen
Bergwandelen hebben we tot op grote hoogten gedaan. Zonder gids zijn we echter nooit sneeuwvlaktes overgestoken. Dergelijke alpine trajecten durfde mijn vader in verband met zijn slechtzienheid niet aan. Toch hebben we vaak tot op 3000 m gewandeld.
Toen ik wat ouder werd mocht ik ook met mijn vriendin mee als zij een trektocht ging maken met een hutovernachting. Dat vond ik geweldig. Die zonsondergang en zonsopgang op grote hoogte beleven. Dat is toch heel iets anders dan wanneer je je in het dal bevindt of op het Nederlandse platteland.
Eenmalig heb ik een top beklommen en wel die van de Weissmiess. Ik moet eerlijk bekennen dat het fascinerend was, maar wat mij betreft was het eens en nooit meer. Toch is het een ervaring die ik nooit had willen missen. Het is een uitdaging maar niet ene waarin je zonder voorbereiding kunt beginnen. Als u dergelijke tochten wilt gaan ondernemen raad ik u sterk aan om in het begin in ieder geval onder begeleiding van een gids te wandelen. Deze kan ook beoordelen of uw uitrusting voldoende is.
Verken Zwitserland op mijn site
Laat u meevoeren over prachtige spoorlijnen en door de schitterende natuur. Informatie over mijn favoriete kantons treft u aan door op de links boven aan de pagina te klikken of hier aan te klikken.
Nieuwsgierig naar Wallis, Graubünden, Tessin of het Berner Oberland? Klik dan snel door.
Ik wens u veel plezier op uw virtuele rondreis door Zwitserland.
Vakantieplannen 2007
Dit jaar zijn we toch weer aan het kijken of we weer een reis naar Zwitserland zullen maken. Binnenkort zult u van alles over deze komende vakantie hier op de site kunnen lezen. De plannen gaan richting Tessin. Dus wellicht komt er binnenkort ook nog een aparte pagina over Tessin. Voorlopig zult u hier op de hoogte gehouden worden.
De keuze is op het kanton Tessin. Een prachtig huisje (zo ziet het er op de foto uit) tegen de berghelling onder in het Leventina. Uitzicht op het Gotthardmassief aan de ene kant en aan de andere kant een blik op Biasca.
We vertrekken half juli tot begin augustus. Een mooie tijd om in Zwitserland te zitten. Al is het voor de druiven en de bramen en zo waarschijnlijk nog wel wat te vroeg. De bloemen zullen in ieder geval nog wel in grote getale te bewonderen zijn.
Zomerreis 2007
Het fotoverslag van 2007 is inmiddels klaar. De laatste hand wordt gelegd aan de verfijning van de presentatie van de foto's. Ik heb gedurende deze reis veel foto's gemaakt, ongeveer 1700, waarvan demeeste vanuit de rijdende auto. De foto's vertellen mee het verhaal van onze vakantie.
Wintervakantie 2008
Ja, echt waar. Het gaat lukken. We hebben een huisje gevonden in het Oberwallis aan de ingang van het Binntal. Ik kijk er echt naar uit. Nu begin november ligt er al de eerste sneeuw. Ik hoop dat het blijft liggen en dat de jongens kunnen genieten van de witte winterwereld.
Kom ook van de voorpret genieten en kijk op de webcam van Ernen om te zien waar wij naar toe gaan.
1 augustus Nationale Feestdag
Jarenlang ben ik met vakantie geweest in Zwitserland. Omdat ik zelf een paar dagen later jarig ben vond ik het jaarlijkse feest op 1 augustus altijd geweldig. Vooral in de kleinere bergdorpen zijn er veel activiteiten op deze dag die meestal met een grootst vuurwerk en/of een open vuur in het donker.
Deze dag zijn er vaak wel activiteiten maar je kunt op deze dag beslist geen inkopen doen. Houd daar dus rekening mee als u boodschappen moet doen. In de winkels zijn voorafgaande aan de nationale feestdag allerlei soms plaatsgebonden feestartikelen te krijgen. Vooral vlaggetjes en slingers worden voorafgaande aan de feestdag massaal te koop aangeboden. Zelf ben ik gek op de theelichthoudertjes in de nationale kleuren. Ik had deze dan ook massaal aangestoken in de vensterbanken om ons feestje te vieren.
terug naar boven
Via Alpina
Bij diverse kantons beschrijf ik etappes van de Via Alpina. Hier zal ik u wat meer vertellen over deze bijzondere routes door de Alpen.
Achtergrond informatie over de Via Alpina
De Alpen beslaan zo'n 200.00 km2 en liggen in 8 europese staten; te weten:
- Frankrijk
- Italië
- Monaco
- Zwitserland
- Liechtenstein
- Duitsland
- Oostenrijk
- Slovenië
Het is een van de meeste bezochte toeristische reisdoelen ter wereld. Op initiatief van de franse vereniging La Grande Traversée des Alpes werkten instituten en organisaties uit alle 8 alpenlanden samen om tot een netwerk van wandelwegen te komen, die meertalig is gedocumenteerd en die Triest met Monaco verbindt.
De Via Alpina werd officieel een concrete bijdrage aan de Alpenconventie die tot doel heeft de ontwikkeling van de Alpen te waarborgen.
De routes van de Via Alpina werden zorgvuldig samengesteld rekening houdende met talrijke politieke, milieurelevante en toeristische aspecten. Zo ontstond een symbolisch verbindingselement in de Alpen. Tijdens het lopen van de gemarkeerde wandelingen bent u in staat maar liefst 60 keer een staatsgrens over te steken.
De routes liggen gemiddeld op een hoogte van 1.000 m tot 3.000 m. Alternatieve wandelroutes brengen u op de Via Alpina zodat er een goede doorstroom mogelijkheid is gecreëerd voor de wandelaars. De routes zijn over het algemeen van 1 juli tot 15 September begaanbaar. Waarbij natuurlijk opgemerkt moet worden dat een groot deel van de route in gebieden liggen waar minder sneeuw valt. Daar zijn dus etappes ook in het voorjaar of najaar af te leggen. De routes vermijden passages waar gekletterd moet worden en ook zitten er geen gletscheroversteken in. De routes zijn gemarkeerd met het Via Alpina logo.
De Via Alpina voert u door 9 nationale parken, 17 natuurparken en 22 natuurbeschermingsgebieden. Bij de aanleg van de routes is gebruik gemaakt van bestaande infrastructuren. Er zijn geen nieuwe wegen of milieubelastende infrastructuren voor aangelegd.
Aan het einde van elke dagetappe vindt de wandelaar een goede overnachtingsmogelijkheid met een restaurantfunctie. Met een zekere regelmaat is de wandelaar ook in staat om winkels of andere diensten te bezoeken. De aanloop naar de routes zijn goed bereikbaar met openbaar vervoer.
De Via Alpina is als het ware een "rode draad" geworden die de alpenlanden met elkaar verbindt. Maar ook ene die verschillende volken en culturen met elkaar verbindt.
De Via Alpina is geschikt voor een breed publiek. Ook families en senioren kunnen goed in staat zijn de routes te bewandelen en de prachtige alpenwereld te ontdekken.
Zoals ik al eerder heb genoemd verbindt de Via Alpina 8 landen, maar ook 30 regios, kantons en länder, en meer dan 200 gemeenten! Van de ene oever naar de andere wordt u over een hoogste punt van 3.017 m (Niederjoch aan de italiaans-oostenrijkse grens) gebracht.
In totaal zijn er 5 trajecten aangelegd. Een rode, een violette, een gele, een groene en een blauwe weg. In totaal zijn er meer als 300 etappes over ca 5.000 km wandelwegen.
341 Wandeletappes verdeeld over:
- Italië; 121 Etappes
- Oostenrijk; 70 Etappes
- Zwitserland; 54 Etappes
- Frankrijk; 40 Etappes
- Duitsland; 30 Etappes
- Slovenië; 22 Etappes
- Liechtenstein; 3 Etappes
- Monaco; 1 Etappe
De rode weg kent 161 etappes en is de verbindingsweg van Triest naar Monaco, ze voert door alle 8 staten.
De violette weg kent 66 etappes en gaat door Slovenië, Oostenrijk en Duitsland.
De gele weg kent 40 etappes en gaat door Italië, Oostenrijk en Duitsland.
De groene weg kent 13 etappes en voert door Liechtenstein en Zwitserland.
De blauwe weg kent 61 etappes en voet door Zwitserland, Italië en Frankrijk.
Een korte beschrijving van alle vijf wegen volgt hieronder.
De rote weg
Julische Alpen - Karawanken - Karnische Alpen - Dolomiten - Zillertal - Tuseralpen - Karwendel - Wetterstein - Lechtaleralpen - Allgäu - Rätikon - Silvretta - Rhätische Alpen (Graubünden/ Ortler) - Lepontische Alpen (Lombardei/ Tessin) - Walliser Alpen - Berner Alpen - Chablais - Mont-Blanc - Grajische Alpen (Aostatal/ Vanoise) - Dauphiné - Cottische Alpen (Queyras/ Monviso) - Seealpen - Unteres Piemont - Ligurische Alpen.
161 Etappes, dus meer dan u in 1 wandelseizoen kunt bewandelen en door alle 8 Alpenstaten.
De rode weg is een verbindingsroute tussen de 8 Alpenstaten. Er wordt meermaals een Alpenkam overgestoken om van Triest via Bayern en Liechtenstein naar Monaco te komen. De wandelaar kan onderweg genieten van talrijke natuurparken en nationaalparken.
De route brengt u over vele van de hoogste bergen: Triglav, Drei Zinnen, Hochfeller, Zugspitze, Silvretta, Bernina, Mont-Blanc. Ook komt u langs de gletschers van Vanoise en de Barre des Ecrins. Verder komt u langs idyllische dorpjes in de Julische en de Karnische alpen, Tessin en de Westalpen.
Het is ook een route die vele oude handelsroutes bewandeld en daarmee ook de historische rol van de alpenpassen benadrukt. Langs de route worden vele talen gesproken:
- Duits
- Italiaans
- Frans
- Sloveens
- Retoromaans
- Ladinisch
- Walser
- Franco-Provenzalisch
- Okzitanisch
En dan natuurlijk nog vele dialecten van deze officiële talen!
De weg steekt 44 keer een nationale grens over. Maar ze steekt ook grenzen over naar de geschiedenis. Zo komt u ook militaire ruïnes die eraan herinneren dat er in de zo vriendelijke bergen al veel te vaak oorlogen werden uitgevochten.
De violette weg
Östliche Julische Alpen - Steiner Alpen - Karawanken - Steirische Alpen - Niedere Tauern - Dachstein - Salzburger Alpen - Berchtesgadener Alpen - Chiemgauer Alpen - Bayrische Voralpen - Ammergauer Alpen - Allgäu.
66 Etappes door 3 landen: Slovenië, Oostenrijk en Duitsland.
Ideaal voor het verkennen van de oostelijke Kalkalpen, de Karawanken en het Allgäu. In het hart van het Triglav buigt hij van de rode weg af naar het oosten. Buiten de veel bewandelde wegen door de Kalkhochevenen, treft de route hier ook negen van de tien oostenrijkse langeafstandswandelingen. Hiermee wordt de Via Alpina dus in het bestaande wandelwegennet van europa geïntegreerd dat u naar de grenzen met Hongarije, Slowakije en de Tjechische Republiek.
In Bayern volgt de Via Alpina voor een groot deel de Maximiliansweg, die aan de alpenoversteek van de beierse koning Maximilian II uit 1858 herinnert. De verbindt zo talrijke toeristische plaatsen met elkaar, zoals bijvoorbeeld het Nationaalpark Berchtesgaden rondom de Königssee, de Könnigsschlösser van Ludwig II (Maximilians zoon) als ook bijzondere gebouwen uit de Barokke en de Rokoko-tijdperken.
De gele weg
Westlicht Julische Alpen - Karnische Alpen - Dolomiten - Ötztal - Lechtaler Alpen - Allgäu.
40 Etappes door 3 landen, te weten; Italië, Oostenrijk en Duitsland
De gele weg brengt de wandelaar van zeeniveau op 3.000 m, van de adriatische kust tot in de velden van het Allgäu. Men treft diverse verschillende culturen in Bozen en een onberoerde natuur in het Lechtal. Van voormalige oceaangrond tot het dal van Ötzi, de man uit het ijs van Similaun. De wandeling met vele contrasten.
Bij de start in Triest wordt het landschappelijke beeld bepaald door de talrijke architectonische monumenten uit verscheidene tijdperken. Daarnaast karakteristieke natuurmonumenten als holen, ravijnen en beken. In de Dolomiten kruist de route meerdere traditionele wandelroutes tussen Friaul en Kärnten. Hiermee worden dus ook weer vele mogelijkheden geboden om de rode met de gele weg te verbinden.
Vanaf Bozen gaat de route naar het noorden. Er is een mogelijkheid naar het westen af te buigen om daar het Nationalpark Stilfers Joch mogelijk te maken en daarmee ook een verbinding via de alpenzuidzijde met de rode weg mogelijk te maken.
Bij de Niederjoch (3017 m) bereikt de Via Alpina haar allerhoogste punt. Dit is in de onmiddellijke omgeving van waar Ötzi is gevonden. Een markante wisseling van het landschap volgt als u het grootste gletschergebied van europa oversteekt. Daarna verloopt de weg weer door kalksteen naar het mooie Allgäu en bereikt u het trefpunt van de gele, rode en violette weg in Oberstdorf in Bayern.
De groene weg
Rätikon - Zentralschweiz - Berner Alpen
13 Etappes door twee landen, namelijk Zwitserland en Liechtenstein.
De groene weg is de kortste weg van het Via Alpina. De route kan makkelijk in 1 vakantie gelopen worden of dienen als afkorting van de lange route van Triest naar Monaco.
Vanuit de op één na kleinste alpenstaat, Liechtenstein, voert de weg door het Rheintal. Daarna volgt ze in Zwitserland de beroemde alpenpasroute waarbij elke etappe van dal gewisseld wordt. De verscheidenheid van de diverse landschappen is daarbij een onbeschrijflijke ervaring.
De groene weg voert langs de drie symbolische toppen van het Berner Oberland. De Eiger, Mönch en Jungfrau.
De blauwe weg
Walliser Alpen - Pennialpen - Cottische Alpen (Queyras/ Monviso) - Seealpen
61 Etappes door drie landen, Zwitserland, Italië en Frankrijk.
Vanaf de gletschers van de Monte-Rosa naar de rustige dorpjes van de Seealpen. De blauwe weg voert u voor het grootste deel over de "Grande Traversata delle Alpi" door de piemontesischen Alpen. In het noorden worden de voetsporen van de Walser gevolgd over de Italiaans/Zwitserse grensregio. Dit volk bewoonde in de 13de eeuw uitgaande van het hoge Rhônetal in het huidige Wallis, de hoogdalen van Voralberg in Oostenrijk tot de Zuidflanken van de Monte-Rosa in Italië. Nu nog vindt u een duitstalige minderheid in Gressoney in het Aostatal.
In de Walsergebieden worden de alpenweiden door koeien beheerst en de daarvan afhankelijke kaasmakerijen. Meer richting het zuiden worden de weiden begraast door schapen. Deze regio is nu nog een "Wandertiergebiet", een gebied waar elke zomer duizende dieren omhoog gebracht worden vanuit de Po-vlakte en de Provence. De Via Alpina loopt vervolgens door het zuidelijkste en wildste deel van het Nationalpark Grand Paradiso, een laatste toevluchtsoord voor steenbokken die van hieruit in het gehele alpen gebied uitgezet worden.
Tussen het Susatal en de Seealpen nadert de weg de Franse grens en u steekt haar meerdere keren over. Ook hier zijn diverse verbindingsmogelijkheden met de rode weg en de locale wandelwegen.
Rondom de Monviso hebben de piemontesischen dalen in de 20ste eeuw enorm te leiden gehad onder ontvolking. Heden wordt getracht de soms totaal ontvolkte dalen weer tot leven te brengen.
De blauwe weg van de Via Alpina wisselt aan het einde naar de Franse zijde, om door het rustige gebied van het nationapark Mercantour in het dorp Sospel te komen. Hier treft de blauwe weg weer de rode weg.
Nationales Sekretariat Schweiz
Thomas Gloor, Nationale Sekretär
Monbijoustrasse 61, Postfach, CH-3000 Bern 23 Schweiz
Tel +41 (31) 370 10 20 Fax +41 (31) 370 10 21
email thomas.gloor@swisshiking.ch, www.swisshiking.ch
Bron: Persmap Via Alpina (2005)
Bij Wandelen in Graubünden en straks ook Wallis kunt u beknopte routebeschrijvingen vinden van deze tochten.
terug naar boven
De Zwitserse vlag die veel wappert bij de zwitserse huizen. 
